Niet alleen meer weten, vooral anders kijken én handelen – getuigenis Arianne
Wat komt in beweging als je het leertraject tot organisatiearchitect volgt? Het opvallendste zit niet in wat deelnemers achteraf vertellen over modellen of theorie, daar praten ze nauwelijks over. Ze vertellen over een andere manier van kijken, een bril die niet meer afgaat. En vooral over de dingen die ze sindsdien anders doen. Over hun anders handelen.
De impact zit niet in wat ze méér weten, wel in wat ze nu durven en kunnen: in concrete gesprekken, interventies en beslissingen. Drie deelnemers vertellen hun verhaal. En tegelijk is dit nu al de impact en we zijn nog maar halfweg in het traject.
Arianne; leider, algemeen directeur en organisatie architect in wording
Toen ik een jaar geleden algemeen directeur werd, kreeg ik een duidelijke opdracht: de organisatie professionaliseren en klaarstomen voor de toekomst. Tegelijk voelde ik wat er absoluut moest blijven: de warme cultuur die medewerkers en vrijwilligers met elkaar en de organisatie verbindt.
Dat bracht een vraag met zich mee die me lang bezighield: “Hoe breng je verandering zonder kapot te maken wat mensen net waarderen?”.
In mijn zoektocht naar antwoorden kwam ik terecht bij het “Leertraject tot organisatie architect” van Wilde Zwanen. Daar ontdekte ik dat verandering niet alleen gaat over een duidelijke richting bepalen. Het gaat ook over mensen meenemen in de weg ernaartoe.
“Verandering gaat niet alleen over een duidelijke richting bepalen. Het gaat ook over mensen meenemen in de weg ernaartoe.”
Ik ontdekte er ook een verschil tussen uitstellen en bewust tijd nemen om een vraagstuk te verkennen. Als directeur moet ik beslissen, en liefst niet te laat. Toch merkte ik dat sommige dossiers bleven liggen. Niet omdat ik geen richting zag, maar omdat ik voelde dat er nog iets ontbrak. Uitstel, zo leerde ik, is niet altijd een teken van onzekerheid of gebrek aan daadkracht. Vaak is het een signaal dat een vraagstuk nog niet voldoende verkend is. Dat inzicht gaf me meer rust.
Vandaag besteed ik veel meer aandacht aan de stappen onderweg. Door mijlpalen zichtbaar te maken, wordt verandering concreter en tastbaarder. Zo wordt verandering niet iets dat mensen overkomt, maar iets waar ze mee eigenaar van worden. En ik neem bewust tijd om een vraagstuk verder te onderzoeken, perspectieven te verzamelen en zichtbaar te maken wat er onderweg nodig is. Want niet elke beslissing wordt beter door ze sneller te nemen. Sommige beslissingen worden beter door eerst beter te kijken.
“Niet elke beslissing wordt beter door ze sneller te nemen. Sommige beslissingen worden beter door eerst beter te kijken.”
Dat zag ik concreet op een avond over inclusie en het warme hart. Vroeger zetten we zoveel mogelijk mensen rond één tafel, en toch bleven veel gesprekken aan de oppervlakte. Deze keer werkten we met verschillende werkgroepen, elk met een eigen facilitator. Daardoor ontstond meer ruimte om door te vragen, verschillende perspectieven te verkennen en gevoelige onderwerpen bespreekbaar te maken. Er kon tot op het bot worden gepraat.
Mensen luisterden meer. Dachten verder. Daagden elkaar uit. En toen alles opnieuw samenkwam, lag er niet alleen meer input op tafel. Er lag ook meer begrip voor elkaars standpunten. Voor mij was dat een belangrijk verschil: niet meer mensen laten spreken, maar gesprekken zo organiseren dat mensen echt met elkaar in gesprek gaan.
Benieuwd naar andere getuigenissen & wat hun verhalen delen
Geen van hen vertelt over modellen of theorie. Ze vertellen over anders kijken en vooral over anders handelen. Over gesprekken die ze nu durven openen, beslissingen die ze bewuster nemen, beweging die ontstaat zonder dat ze nog moeten trekken en sleuren.
Herken je iets van jezelf in de zoektocht van Arianne? Benieuwd naar andere verhalen? Lees het verhaal van Goedroen of Anneleen?
Ontdek het leertraject tot organisatie architect, of sluit aan bij een van onze infomomenten.
